دست آوردهای انديشه انتظار

از انديشه و اعتقاد به وجود مصلح صرف نظر از اختلافی که در مورد شخصيت و اسم او دارند اين نتايج به دست می آيد:

 اول: تمامی اديان در اين عقيده وجه اشتراک دارند که در آينده در تمامی دوره های زندگی ، انسانها گاهی به سوی دين روی آورده و گاهی از آن منحرف می شوند

 دوم : تمامی نويد دهندگان به اين واقعيت اطمينان داشته و مردم را مطمئن ساخته اند که سرانجام کار و آخرين دوره زندگی بشر در اختيار آنان خواهدبود اينان هيچگاه اززحمات طاقت فرسای خودواز مخالفتهای شديدی که باآنان ميشده نوميدنگشته اند

سوم  :کسانی را که به مخالفت و يا به مبارزه با آنان برخاسته و چند روزی را فتنه و آشوب به پا می کرده برای پيامبران اهميتی نداشته و بالاخره پيروزی نهايی را از آن رسولان و مصلحان الهی دانسته و بی دينی و انحراف را هيچگاه دوامی نبوده است

چهارم : پيامبران مومنان را هميشه آماده آن مصلح نموده بطوريکه هميشه در حال آماده باش بوده و نيروهای خود را گرد آورده و در انتظار او بسر ميبردند بنابراين از طرف دشمن هيچگاه غافلگير نمی شدند

پنجم : زمينه سازی مناسب برای ظهور مصلح ، بطوريکه مومنان هيچگاه خود را بعنوان کسيکه می خواهد کار را از اول آغاز کند نمیبينند بلکه در هر زمانی منتظران ظهور  ،کار خودرابه دنبال کار ديگر منتظران ميبينند

 هر پيامبری که مبعوث ميشد خود را در مقابل افرادی ميديد که منتظر او بوده و از گوشه و کنار دنيا بسوی او گرد می آمدند هر پيامبری ضمن تائيد پيامبر قبلی بشارت پيامبر بعدی را داده و همگی يک برنامه و يک هدف را تعقيب ميکردند و همگی حلقه های يک زنجيرند که از دو طرف به پيوسته اند و حضرت مهدی حلقه ای است از اين زنجيره پيامبران و مصلحان که همگی به ظهور او بشارت و نويد داده اند 

سخنان دانشمندان درباره حكومت واحد جهاني

آلبرت اينشتن دانشمند و رياضي دان بزرگ : ملل جهان از هر نژاد و رنگي كه باشند مي توانند و بايد زير يك پرچم واحد در صلح و برابري و برادري زندگي كنند ؛ حكومتهاي متعدد خواه ناخواه به

نابودي بشريت منجر خواهد شد .

برنارد شاو فيلسوف برجسته انگليسي صريحا به زنده بودن دين اسلام اعتراف كرده و مي گويد :

من هميشه به دين ’ محمد ‘ بواسطه خاصيت زنده بودن شگفت آور آن نهايت احترام را داشته ام بنظر من اسلام تنها مذهبي است كه استعداد توافق و تسلط به حالات گوناگون و صور متغير زندگي ومواجهه با قرون مختلف را دارد من چنين پيش بيني مي كنم و هم اكنون هم آثار آن پديدار شده است  كه ايمان

 ’ محمد ‘ مورد قبول اروپاي فردا خواهد بود

هانري كربن ايران شناس فرانسوي از جمله اروپائياني است كه در دوران زندگي علمي خود تمايل قلبي و يقين عيني و عقلاني به وجود مبارك ’مهدي ‘ دارد وي بدليل آشنايي و ارتباط با علامه طبا طبايي اين معنويت را كسب نموده است .

كربن در كتاب تاريخ فلسفه اسلامي ضمن روايتي از قول پيامبر كه فرمودند : اگر حتي يك روز به پايان جهان باقي مانده باشد ؛ خداوند آن روز را آنقدر طولاني مي كند تا مردي از ذريه من كه نامش نام من و كنيه اش ؛ كنيه من خواهد  بود ظهور كند . او زمين را از عدل و داد پر مي كند همانطور كه از خشونت وجور پر شده است .

 وي درتفسير اين روايت مي نويسد : روزي كه چنين طولاني خواهد شد زمان ظهور است .

برداشت خطرناك از اعتقاد به ظهور مصلح در يهود صهيونيزم

مسيحي كه يهوديان در انتظاراو هستند با مسيحي كه مسيحيان درانتظاراوهستند تفاوت ميكند ؛ مسيحي كه يهوديان در انتظار اوهستند براي آن است كه همواره يهوديان برجهان كه مسيحيان هم در آن هستند حكومت كند اما اينجاست كه صهيونيست يهودي و صهيونيست مسيحي يعني يهودياني كه درگروههاي مسيحي نفوذ كرده اند بهم مي رسند و مفهوم اين نقطه اشتراك اين است كه بايد شرايط و زمينه را براي بازگشت حضرت مسيح فراهم كرد؛حال اين شرايط و زمينه ها چيست؟

از مهمترين اين شرايط اين است كه ؛ يهوديان را از همه نقاط دنيا در فلسطين اشغالي جمع كنيم و براي آنها دولتي بسازيم بنام اسرائيل و اينكه اين دولت بسيار قوي بوده و بر همه منطقه مسلط و حاكم باشد كه هيچ تهديدي متوجه او نشود و پايتخت ابدي آن قدس باشد و به رسميت شناخته شود .

همچنين اين يهودياني كه از نقاط مختلف دنيا جمع آوري كرده ايم براي بناي « هيكل » كمك كنيم چون بعقيده آنها « هيكل » بايد بر خرابه هاي مسجد القصي بر پا شود ؛ بعد از آنكه بقول آنها مسجد القصي ويران شد ؛ انقلاب وانفجار عظيمي دراين منطقه بوجود خواهد آمد . وقتيكه چنين شد عربها و مسلمانان اين امر را تحمل نخواهند كرد در نتيجه درگيري شديد و خونين روي خواهد داد . كه دامنه آن بين ملتها كشيده خواهد شد ؛ انقدر كشتار و خرابي بوجود خواهد آمد كه بوي اجساد تا آسمان خواهد رسيددراين هنگام است كه مسيح ازآسمان به زمين مي آيد.

انتظار الفرج افضل اعمال امتي

پيامبر (ص) فرمودند : انتظار فرج بهترين اعمال امت من بشمار ميرود .

در اينجا انتظار به عمل  ،  بازگشت داده شده است پس شخص منتظر واقعي كسي است كه همراه با انجام اعمال صالح در عين حال منتظر است . اساسا اسلام دين انتظار است

قرآن مي فرمايد : ((  فانتظروا اني معكم من المنتظرين  ؛ انسان منتظر يعني انسان آماده ؛ جامعه منتظر يعني جامعه آماده

 امام رضا(ع ) مي فرمايند : چقدر خوب است صبر وانتظار فرج ؛ آيا نشنيده اي كه خداوند متعال مي فرمايد : در انتظار باشيد كه منهم با منتظران هستم .

 امام خميني : انتظار فرج ؛ انتظار قدرت اسلام است بايد كوشش كنيم تا قدرت اسلام تحقق پيدا كند و مقدمات ظهور فراهم شود .

انتظار در اديان ديگر

انتظار انديشه و عقيده اي است كه فقط مربوط به شيعيان و مسلمانان نمي شود بلكه آمدن يك مصلح در همه اديان به گو نه اي ذكر شده است .

با تحقيق در كتب واديان ومذاهب آسماني بطور قطع روشن مي شود كه اعتقاد به آينده روشن وپيروزي حق بر باطل فقط اختصاص به مسلمانان ندارد بلكه در ساير مذاهب هم يافت ميشود حتي اديان غيرالهي هم در انتظار يك منجي بسر مي برند تا روزي بيايد وحكومتي بر مبناي عدالت تاسيس نمايد و آنها را به سعادت برساند .

در كتابهاي قديم چينيان ؛ در عقايد هند وها ؛ در بين اهالي اسكاندنياوي و حتي در ميان مصريان قديم

بوميان آمريكايي ؛ اهالي مكزيك و نظاير آن ميتوان چنين انتظاري را مشاهده كرد بنابراين عقيده به ظهور رهايي بخش تنها اختصاص به شرقيها ندارد بلكه اعتقادي عمومي وجهاني است و روشنگر اين

حقيقت است كه اين اعتقاد كهن در فطرت و نهاد انسان ودر دعوت همه پيامبران ريشه داشته است .

برنارد بارلر جامعه شناس آمريكايي در« رساله نهضت منجي گري » وجود چنين اعتقادي را حتي در ميان سرخ پوستان آمريكايي نقل كرده ومي گويد : درميان قبايل سرخ پوست آمريكايي اين عقيده شايع است كه روزي گرد سرخ پوستي  ظهورخواهد كرد وآنها را به بهشت زمين رهنمون خواهد ساخت.

 هر چه در اين عقايد دقيق شويم مي فهميم كه جهان در انتظار يك منتقم و منجي است اما در هر ديني و هر فرقه اي به يك شكلي است كه كاملترين آنها در كاملترين دين خدا مي باشد .

تاريخچه پيدايش مهدويت

نخستين کسی که مهدی را در کاربرد اعتقادی به کار برد ابواسحاق کعب بود اغلب شيعيان لفظ’ مهدي ‘ را براي چهار خليفه بعد از پيامبر بكار مي بردند .’ سليمان بن صدد ‘ امام حسين (ْ‌ع) را پس از شهادت « مهدي بن مهدي » خواند .

مختار در سال 66 در كوفه قيام كرد وي بعنوان مدعي امامت مهدي در مفهوم نجات بخش آن «محمد بن حنفيه» را به اين لقب خواند و با فرقه ’ كيسانيه ‘ پيوند خورده و او را مهدي موعود خواند .

جايگاه حضرت مهدي در قرآن

« و نريد ان نمن علي الذين استضعفوا في الا رض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثين »     سوره قصص آيه ۴

از اين آيه نكات زير استنباط مي شود :

1- اين آيه بيانگر اراده خداوند است كه بعد از غيبت و از بين رفتن موقعيت مذهبي بني اسرائيل نازل شده است . زيرا شريعت تورات دو بار نسخ شده ؛ يكبار با شريعت حضرت مسيح و يكبار با نزول

 قر آن .

بنابراين اراده اي كه خداوند داشته الان هم دارد و بهنگام نزول از بين نرفته است .

2- تمامي فعلهاي اين آيه بصورت مستقبل آمده و گوياي انجام كار در زمان آينده است .

3- بكار بردن كلمه « ائمه » بيانگر اين است كه امامان و پيشواياني بدنبال هم آمده باشند تا در طول زمان وارث اين مقام شوند.

فرازهايی از دعای افتتاح

بار الها
         بتو شکايت ميکنيم از:
                        فقدان پيامبرمان
                                غيبت اماممان
                                 بسياري دشمنانمان
                                              کمي تعدادمان
                                      سختي بلايا و فتنه ها بر ما
                                             و ناسازگاري زمانه بر ما

سخن آغازين

معمولا مردم نسبت به اموری که با آنها آشنايی دارند و با آنها مانوس هستند

بدون درخواست هيچ دليلی آنها را میپذيرند البته نه از اين جهت   که همه

جوانب آن را سنجيده اند بلکه بخاطر اينکه هميشه در جلو  چشمشان آن وقايع دارداتفاق می افتد از جمله وجودخورشيد و جو   زمين و جاذبه آن و ساير پديده های  طبيعت

پذيرش پديده هایآفرينش از طرف مردم بيانگر اين نيست که آنها روی آن پديده ها تحقيق کرده اند و با استدلال و فهم علمی وجود آنها را ثابت کرده اند بلکه به خاطرآشنا بودن ذهن مردم به وجود آنهاست

 در خصوص مسائل اقتصادی بشر و در خصوص پديده های نو ظهور همانهايی که سابقه ذهني داشته و يا مثلا پدرانشان آنها را پذيرفته بودند بدون دليل قبول کرده و آنچه را که بی سابقه بوده بدون دليل انکار کرده اند.

انسان به مقتضای طبيعت خود هيچ گاه بر يک راه و روش  نرفته نه آنطور بوده که هميشه در راه باطل گام بردارد و نه آنطور بوده که هميشه رهرو راه حق بوده باشد انسان موجودی نو گراست و نميتواند در طول حيات و زندگی خود از يک راه برود به او غريزه گزينش داده شده تا بتواند بين اشيإ موازنه ايجاد کند و بهتر را انتخاب کند و اشتباهاتش روشن شود.

 در خصوص دين و شريعت هر چند گاهی پيامبر و امامی می آمده است فطرت مردم را بيدار می کرد ه و بسوی دين دعوت می کرده و معدودی از آنان را بسوی آئين خود دعوت مينموده است  آنهايی که زبان او را می فهميدند به او ايمان آورده و برای تشکيل جامعه مورد دعوت او از خودگذشتگيها کرده و مبارزاتی کرده بعد از مدتی همين فطرتها آن چنان سست و بی حال ميشدند که همه چيز را از ياد ميبردند و مردم به وادی بی ايمانی و بی دينی افتاده و دچار الحاد و کفر ميشدند اما چندی از اين حالت نمی گذرد که برگ  تازه ای ورق خورده و مردم بار ديگر طوری بسوی دين روی می آوردند که انگار برای اولين باراست که اسم دين را ميشنوند بدين ترتيب هرکدام از پيامبران الهی و ائمه دين توانسته اند نهضتی را ايجاد کنند و دين خدا را تجديد حيات کنندو

 هيچ پيامبری نيامده مگر اينکه مردم را به آمدن يک مصلح بلند آوازه نويد داده و مردم را به انتظار آمدن آن مصلح و گرد آمدن پيرامون او در هنگام ظهورش دستور می داده است نوح به آمدن ابراهيم بشارت داده و ابراهيم به آمدن موسی و موسی به آمدن عيسی و عيسی ظهور خاتم الانبيا را بشارت داده و رسول خدا نيزبه ظهورحضرت مهدی(عج).

هيچ ديانتی درطول تاريخ پديد نيامده مگر اينکه انديشه مصلح منتظررا در مغز ها به وجود آورده است تمامی اديان زنده دنيا در انتظار ظهور آن مصلح بسر ميبرند اگر چه در اسم او اختلاف نظر دارند.

چند سالي است كه بحث از ظهور منجي موعود با سرعت و شتاب در ميان تمامي ملل و مذاهب سراسر جهان رو به گسترش است .

در ايران اسلامي به لطف الهي و عنايت خود حضرت توجه نسبتا خوبي به موضوع مهدويت شده تقريبا اكثر مجالس علمي و اموزشي و پژوهشي بنوعي نشريه و انجمن وكانوني دارندبه هدف تبليغ و ترويج باور مهدوي.

 شرايط بوجود آمده كه از آن تحت عنوان ((ظهور صغري ))ياد ميشود گر چه موجب زنده شدن روح اميد در جامعه ما شده و باور به ظهور منجي موعود را بيش از پيش در جامعه زنده كرده اما نگرانيهايي را در بين صاحب نظران مباحث اعتقادي ايجاد كرده است وآن ترس از ايجاد فضايي است كه افكار انحرافي و ديدگاههاي افراطي و تفريطي در زمينه باور مهدوي را موجب شود بر همه صاحب نظران و انديشمندان متعهد واجب است كه تدابيري بينديشند و اجازه ندهند كه اين موج اشتياق به مهدي گرايي كه در هيچ نقطه دنيا اين چنين نمود ندارد به بيراهه رود و دچار آسيب شود .

همه ساله در نيمه شعبان و اخيرا هم در 9 ربيع الاول جشنهايي بر پا ميشود و هر كس بنوعي سعي در اظهار ارادت به مهدي (عج) و شاد كردن ديگران دارد اما آيا فقط يك روز در سال براي اين مناسبت مهم كافي است ؟ آيا لازم و واجب نيست كه ما دهه مهدويت را داشته باشيم كه در اين دهه مردم ده روز را به جشن و چراغاني و مجالس شاد بپردازند و از طرفي مسئولين نيز اين فرصت را غنيمت شمرده و ضمن ترتيب دادن سمينارها و همايشهاي متعدد در سراسر كشور مردم را هرچه بهتر با فرهنگ مهدويت و فرهنگ انتظار كه بسيار نقش سازندگي دارد آشنا سازند؟

 اين دهه فرصت بسيار خوبي خواهد بود براي پاسخگويي به برخي شبهات و ابهامات در خصوص منجي گرايي ، فرصتي خواهد بود برا ي برسي و نقد كليه ديدگاههايي كه از سوي متفكران غير اسلامي در زمينه جهان آينده و آينده جهان مطرح ميشود، فرصتي خواهد بود براي همه سالكان و عارفاني كه توفيق درك حضورش را داشته اند تا با ارائه طريق و دادن راهكارهايي در اين زمينه چراغي شوند براي آنان كه تشنه درك حضور اويند …… به اميد آن روز …….

به وبلاگ بنیاد مهدویت شهرستان زرند خوش آمدید